Mevc

 

 

 

 

Beni kurban edemeyeceksin o bıçağı bana ver

Tereddütle titriyor ellerin

İnşirah okurum ferahlarsın

Kurban istiyor gelecek günler

Hazırım

Olup bitenleri ben oyalarım ama baş edemem

Sen ay huylusun

Gâh pencereden gâh kapı aralığından

Gâh suyun yüzünden gelirsin

Ben seni ele geçmez bilirim

Gelip gelip gönlümü alıverirsin

Ayaklarına bulaşan mâverâ tozundan gözlerime sürme çektim

Bakışım keskinleşti kör oldum kesildim her şeyden

A benim aydan aydın günden güzel ışığım

Bu işte beklenen ölümdür ellerinden

Senden olan her şey ne kadar güzel seninle ilgili her şey

Ah benim kâdir Tanrı’m söylemeye tâkatim yok

Gül dedim bülbül dedim

Uzak dedim yakın dedim

İyi dedim kötü dedim

Dedim gördükçe seni bir müfterî gönlüm var

Ben de yorulmadım değil sahte kudretim eridi

Bir ay yüzlünün eşiğinde soluklanmak istedim bırakmadın

Ama bak ne güzel yaralar aldım getirdim meyhânene

Aldım getirdim kendimi ne hoş dostların var

Ne güzel sâkî bulmuşsun hepimizden daha mest

Meyhânenin kapısına bağladı beni henüz yatışmadım

 

Peymâneden hissemi verdi ayılmam bir daha

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bir cevap yazın

E-Posta adresiniz yayınlanmayacaktır.