Ay

 

 

 

 

Mâverâdan bir haber ukbâdan bir ses oldun
Küllerimi savuran rikkâtli nefes oldun

Elinden akıp giden bahtının yıldızıyım
Artık hiç dinmeyecek bir yürek sızısıyım

Hicrânın haddesinden çektin öksüz gönlümü
Tekrâr tekrâr bağladın bu girift kördüğümü

Lâleden ya gülden mi aldım ben bu yâreyi
Nihâyet mesken tuttum mukaddes meyhâneyi

İtibârım kalmamış kûy-i yârde neyleyim
Sılam yurdum bilinmez her yerin garîbiyim

Kendi kendim yük bana taşırım adım adım
Kendimin kimsesizi budur kaldıysa adım

Âh bir aşılmaz eşik dışında ölüyorum
Ay ışığı altında sessizce ölüyorum

Mahvî kâbil değildir bu cihânda kâm almak
Kesildim kayd u şarttan ne korku var ne ummak

 

Bir cevap yazın

E-Posta adresiniz yayınlanmayacaktır.