Perdelerin Ardında

 elif temurcanBilinmez dünyalar perdeler ardında saklıdır

Gece tüm ihtişamıyla gizlerken gün ışığını ardında

Perdeler geceden saklar tüm mahrem ziyasını

Perdeler bilir aslında ne sırlar sakladığını

Şehrin ışıklarından uzak bir yerde ışığı arıyorsan eğer yıldızlar seninle konuşur ve her yıldız farklı anlatır kendini, parıldayan ziyasıyla.

Şehirde ise yıldızlar kısık seslidir. Onların ışığını engelleyen, yıldızlara kıyasla minik minik pencereler ardındaki ışıklardır.

Baktığında her bir pencere, setretmiştir mahremini perdesiyle. Her bir pencere aynı gökteki yıldızlar gibi ayrı ayrı konuşur. Her perdenin ardında farklı dünyalar, o dünyaların içinde de ayrı ayrı hayatlar gizlidir. Bilinmez dünyaların örtüsüdür perdeler; saklar, gizler, örter, korur… Zaruridir perdenin görevi, aynı zamanda kutsaldır.

İnsanoğlu da perdeyle donanır ve dolanır her bir yanı gece gündüz. Nasıl ki bir ev perdesiz olmaz, insan da öyledir. Perde onun ruhunun örtüsüdür.

Evin perdeleri gözle görülür, elle tutulur hatta ev sahibi dışında başka biri tarafından da çekilir ama insanın kullandığı perde öyle mi?

Ah insanoğlu! Kendi gerçeklerini bile yeri gelir kabullenmek istemez ve bir perde çeker hakikatine.

Bazen insanlar gülümsemene bakarak seni mutlu sanır. Hâlbuki o gülümseyişin de yaşadığın hüzne bir perdedir.

Bazen bir anne, acıdan kıvranıp gözyaşlarını boncuk boncuk bırakması gerekirken sırf evladı onu o halde görüp üzülmesin, korkmasın diye tatlı tatlı gülümsemesiyle acısına bir perde çeker.

Bazen bir cenaze evinde o an komik bir an sebebiyle gülmesi gelen bir abla, oradakiler; “Bak, görüyor musun; ne kadar ayıp!” demesin diye üzgün bir ifadeyle içindeki gülüşe bir perde çeker.

Bazen bir baba, işler gittikçe kötüye gitmesine rağmen evde onu bekleyen eşi ve evladı onun o iş kaygısı ve hüznünü anlamasın diye evladının en sevdiği çikolatayı ve eşine o çikolatadan da tatlı tebessümüyle kaygısına bir perde çeker.

Bazen sevdiklerinin gözlerine bakıp onlara, seni seviyorum, demekten çekinip kendi duygularına bir perde çeker.

Bazen insan bir projeyi, sunumu yapabilecek potansiyele sahip olmasına rağmen önceden başarısız geçen bir sınavdan kaynaklı, yapamam, deyip kendine olan inancına bir perde çeker.

Bazen insan yardıma çok ihtiyacı olan bir insana o ihtiyacını karşılama gücü ve iradesi elinde olmasına rağmen sadece yanından geçip vicdanına bir perde çeker.

Perdeler…

İnsanoğlunun kuşandığı kalkan misali perdeler…

Ne çok şeyler gizlidir ardınızda perdeler…

Bir cevap yazın

Your email address will not be published.