Esopvari Bir Öykü

27400036_1996890600632809_101707294_n

 

 

 

 

 

 

 

Zavallı eşek, ata bakar bakar imrenirmiş.

İmrenmekle kalsa, ne âlâ!..

Üstüne dertlenirmiş de!..

Bakmış, dönenmiş şöööyle bir aynanın önünde…

Neyim noksan, neyim fazla hesabıyla…

Kulakları çarpmış ilkin gözüne;

Biraz uzun mu ne?..

Haa, bir de kuyruk meselesi var.

püskülü kısa ve dar…

 

Almış eline makası,

bakın ne olmuş işin arkası

 

Kulakların yarısını almış;

Ardından kuyruğa dalmış.

Talas talas yarmış kuyruğun sapını,

Ters tarayıp arttırmış çapını.

 

Aynada eserine bakmış,

Ardından sokağa çıkmış.

 

Kan revan içinde giderken yolda;

Yorumcu ararmış sağda-solda.

 

Görmüş ağaçtaki maymunu,

Hevesle sormuş yorumunu.

 

Maymun, bakmış hayretle,

Gülmemeye gayretle.

 

Vallahi azizim demiş;

Bence değiştiğin kesin;

Ancak, ne var ki;

Artık eşek bile değilsin!..

Bir cevap yazın

Your email address will not be published.