«

»

Eki 03

Aygın

Ali Çakır

 

 

 

 

 

 

 

Sapsarı saçların keyfince sarhoş

Gezinir rüzgârlar sersem başıboş

Birikmiş sırları edemedim fâş

Bezdim zülüflerden telden usandım

 

Gönül coşar ise taşar denizler

Denizler gönlünde inciler gizler

Bir gamzeyle tedvîr eder mevsimler

Bezdim takvimlerden yıldan usandım

 

Gezdirdim nefsimi keyf tasmasıyla

Nizâlar tutuşur dert yosmasıyla

Yağmaz gökten kemik has duâsıyla

Bezdim menzillerden yoldan usandım

 

Bir taşın üstüne koyamadım taş

Gözleri çıkardım yapamadım kaş

Kabdan kaba doldum olamadım boş

Bezdim tereddütten halden usandım

 

Âsûde tükendi kışlarla yazlar

Hüsrân havasından çalıyor sazlar

Her biri bıraktı kendince izler

Bezdim âşinâdan elden usandım

 

Cehennemim nedir uzak kalması

Cennetten bir haber gibi gamzesi

Bahara çiçekler verir gülmesi

Bezdim bahçelerden gülden usandım

 

Bir dem gâfil değil gönül hicrandan

Bıraktım kendimi vazgeçtim candan

İntibâlar gelir sermest rüzgârdan

Bezdim meltemlerden yelden usandım

 

Bir kıvılcım oldu düştü büyüdü

Gönül dağlarını duman bürüdü

Ne varsa kendinden gayrı götürdü

Bezdim yangınlardan külden usandım

 

Ne idi varlıktan kasıt unuttuk

Bir varmış bir yokmuş ömür tükettik

Tasvire sığmayan haller resmettik

Bezdim karalardan aldan usandım

 

Bahtımız örtülmüş küstâh tüllerle

Tâlih yâren olmuş bilmem kimlerle

Dikenler boy vermiş nazik güllerle

Bezdim ağulardan baldan usandım

 

Bir zülfü perişan peşinde yorgun

Denizlere düştün yüreğin kırgın

Mahvî gözlerinden silindi kıyın

Bezdim sefineden saldan usandım

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Bu HTML etiket ve tanımlayıcılarını kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>